Σχεδιασμός Εγκαταστάσεων με τη χρήση Υπολογιστών (Τμ. ΗΜΜΥ)


Μελέτη και σχεδίαση εσωτερικών ηλεκτρικών εγκαταστάσεων με τη βοήθεια έτοιμων πακέτων λογισμικού. Μελέτη και σχεδίαση εγκαταστάσεων ανελκυστήρων με τη βοήθεια έτοιμων πακέτων λογισμικού. Φωτοτεχνία με τη βοήθεια έτοιμων πακέτων λογισμικού. Μελέτη και σχεδίαση εγκαταστάσεων θέρμανσης και ψύξης με τη βοήθεια πακέτων λογισμικού. Άλλες ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις.

 

 

Αποκατάσταση, Επανασχεδιασμός και Αναβίωση Ιστορικών Κτηρίων και Συνόλων Ι (Τμ. Αρχ. Μηχ.)


Στις διαλέξεις – παρουσιάσεις, μέσα από θεωρητικές προσεγγίσεις και με την παρουσίαση εφαρμοσμένων μελετών επιδιώκεται η εξοικείωση των φοιτητών τόσο με τα θεωρητικά και μεθοδολογικά ζητήματα της αποκατάστασης, του επανασχεδιασμού και της επανάχρησης των ιστορικών κτηρίων και συνόλων, όσο και με τις ειδικές τεχνικές και υλικά που χρησιμοποιούνται. Η αφομοίωση των γνώσεων αυτών ελέγχεται με γραπτές εξετάσεις στο τέλος του εξαμήνου. Παράλληλα οι φοιτητές πραγματοποιούν πρακτική άσκηση, η οποία αφορά στην αποτύπωση, σχεδιαστική απεικόνιση, στην ανάλυση και τεκμηρίωση ενός αντιπροσωπευτικού κτηρίου από το ιστορικό κέντρο της Ξάνθης. Επιδιώκεται να καλλιεργηθεί η ικανότητα των φοιτητών να παρατηρούν, να αναλύουν και να κατανοούν τις ιστορικές και αισθητικές αξίες των ιστορικών κτηρίων μέσα από τη συστηματική ανάλυση και τεκμηρίωση των τύπων, των μορφών και των ιδιαίτερων δομικών συστημάτων τους. Η επεξεργασία της άσκησης γίνεται σε όλη τη διάρκεια του εξαμήνου, παρουσιάζεται και παραδίδεται στο τέλος του εξαμήνου.

Δομικές Μηχανές και Οργάνωση Εργοταξίων


Εισαγωγή – τι είναι το εργοτάξιο. Είδη και κατηγορίες εργοταξίου. Τα μέλη ενός τυπικού εργοταξίου και οι αλληλεπιδράσεις τους. Δομικές Μηχανές σε Εργοτάξια. Λειτουργία, Εκμετάλλευση και Επιλογή Δομικών Μηχανών: Ταξινόμηση Δομικών Μηχανών, Στοιχεία Μηχανολογίας, Συστήματα Δυνάμεων στην Πορεία (Δύναμη Προώθησης, Δύναμη Πρόσφυσης, Ελκτική Δύναμη), Συστήματα Κύλισης, Κόστος και Οικονομική Ζωή Δομικών Μηχανών, Συντήρηση, Οργάνωση, Συντονισμός και Παραγωγικότητα Συστημάτων Δομικών Μηχανών, Χωματουργικές Λειτουργίες: Κύκλοι Χωματουργικών Εργασιών, Εκσκαπτικές Μηχανές (προωθητές, αποξέστες, εκσκαφείς), Γενικές Αρχές Χρήσης και Εκμετάλλευσης Δομικών Μηχανών. Μεταφορικά Οχήματα. Ασφάλεια στα Εργοτάξια. Ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας στα εργοτάξια – Νομοθεσία. Οι εμπλεκόμενοι φορείς για την διατήρηση της ασφάλειας σε ένα εργοτάξιο – Κύριος του έργου – Τεχνικός Ασφαλείας – Επιθεώρηση Εργασίας – Επιτροπές Υγείας Ασφάλειας Εργαζομένων. Αρμοδιότητες και υποχρεώσεις κάθε φορέα. Σχέδιο Ασφάλειας Υγείας (ΣΑΥ), Φάκελος Ασφάλειας Υγείας (ΦΑΥ).

Τεχνολογία Ειδικών Σκυροδεμάτων


Στα πλαίσια του μαθήματος αυτού διδάσκονται οι βασικές μέθοδοι παρασκευής και ελέγχου ειδικών σκυροδεμάτων (ινωπλισμένου, εκτοξευόμενου, αυτοσυμπυκνούμενου). Αναφέρονται τα βασικά είδη ινών (γεωμετρικά και μηχανικά χαρακτηριστικά ) καθώς και η συμβολή τους στις μηχανικές ιδιότητες του σκυροδέματος. Αναφέρονται οι σχετικοί κανονισμοί παρασκευής και ελέγχου ινωπλισμένων σκυροδεμάτων (ASTM, JSCE, RILEM κ.λπ.) καθώς και οι μέθοδοι (υγρή και ξηρή) εκτοξευόμενων σκυροδεμάτων με αναφορά στους σχετικούς κανονισμούς (δοκίμια ελέγχου, έλεγχος παραγωγής, απαιτήσεις εξοπλισμού και προσωπικού κ.λπ.). Γίνεται εκτενής αναφορά στους σχετικούς ευρωπαϊκούς κανονισμούς. Στο τρίτο σκέλος του μαθήματος διδάσκεται η τεχνολογία του αυτοσυμπυκνούμενου σκυροδέματος. Αναλύονται οι βασικές αρχές της ρεολογίας του νωπού υλικού, οι υπάρχουσες μεθοδολογίες σύνθεσης, καθώς και οι απαιτήσεις για τον ποιοτικό έλεγχο του αυτοσυμπυκνούμενου σκυροδέματος. Γίνονται αναφορές στους σχετικούς κανονισμούς παραγωγής και ελέγχου μειγμάτων αυτοσυμπυκνούμενου σκυροδέματος (RILEM, ACI, JSCE, FIB, ΕΝ206-9 κλπ) και τονίζονται οι ιδιαιτερότητες των ελληνικών υλικών. Στόχος του μαθήματος είναι να φέρει σε επαφή τους φοιτητές με τις τελευταίες εξελίξεις στο χώρο της τεχνολογίας ειδικών σκυροδεμάτων, μέσω της εξεικείωσής τους με αυτά. Αυτό επιτυγχάνεται με την ανάλυση των ιδιοτήτων των νέων αυτών υλικών, την αναφορά για την αναγκαιότητα χρήσης τους σε ειδικές μορφές τεχνικών έργων καθώς και τηλεπτομερή παρουσίαση και ανάλυση των κανονιστικών πλαισίων και των μεθόδων ελέγχου που αφορούν τα σκυροδέματα αυτά. Στα πλαίσια του μαθήματος πραγματοποιείται εργαστηριακή άσκηση παραγωγής αυτοσυμπυκνούμενου και ινωπλισμένου σκυροδέματος.

Πειραματική Αντοχή Υλικών


Εισαγωγικές έννοιες. Ανασκόπηση στοιχείων της Μηχανικής του Παραμορφωσίμου Σώματος, συμβατικά και εξιδανικευμένα διαγράμματα τάσεων-παραμορφώσεων, θεωρία μέγιστης διατμητικής τάσεως (Tresca), θεωρία πυκνότητας της στροφικής ενέργειας παραμορφώσεων (Mises), κριτήριο διαρροής Drucker-Prager, θεωρία εσωτερικής τριβής (Mohr-Coulomb), Κριτήριο αστοχίας παραβολειδούς εκ περιστροφής (Θεοχάρης). Το πείραμα στην Αντοχή των υλικών. Σχεδίαση και υλοποίηση πειράματος: είδη μηχανών καταπόνησης, διεθνή πρότυπα ASTM, συλλογή, αποθήκευση, επεξεργασία πειραματικών δεδομένων, σύνταξη αναφοράς πειράματος. Πείραμα του εφελκυσμού. Πείραμα της κάμψης τριών και τεσσάρων σημείων. Αντοχή σε κάμψη και θλίψη, ικανότητα απορρόφησης της ενέργειας παραμόρφωσης, βυθίσεις και παραμορφώσεις στα σημεία διαρροής και αστοχίας. Όριο αναλογίας τάσεων-παραμορφώσεων, αντοχή και ενέργεια παραμόρφωσης στο σημείο πρώτης ρηγμάτωσης. Eνδοτικότητα υλικών υπό την επιβολή φόρτισης (compliance). Βύθιση και παραμόρφωση στην ελαστική περιοχή. Αρχές λειτουργίας ηλεκτρικών μηκυνσιομέτρων. Μέθοδοι προσδιορισμού Ηλεκτρικής Αγωγιμότητας. Νέες Πειραματικές Μέθοδοι σε μίκρο και νάνο – κλίμακα.

Αποκατάσταση και Συντήρηση Κτηρίων – Μνημείων


Αναπτύσσεται η Αξία της Ολοκληρωμένης Προστασίας ιστορικών κτηρίων και συνόλων για την ανάδειξη και αξιοποίηση της Πολιτισμικής-Αρχιτεκτονικής μας κληρονομιάς υπό το πρίσμα των σχετικών Διεθνών Συμβάσεων και Διακηρύξεων. Αναλύεται η έννοια, το περιεχόμενο και ο διεπιστημονικός χαρακτήρας της, καθώς και η επιτελεστικότητα των απαιτούμενων δομητικών επεμβάσεων αποκατάστασης και προστασίας. Αναπτύσσονται οι σύγχρονες αντιλήψεις, μεθοδολογικές προσεγγίσεις, διαδικασίες, διαγνωστικές και επεμβατικές μέθοδοι δομητικής αποκατάστασης και προστασίας. Αναλύεται η έννοια και οι προϋποθέσεις του κτηρίου-μνημείου σε συσχετισμό με τη διαχρονική εξέλιξη της δομικής τέχνης. Υπογραμμίζεται η σημασία της σωστής τεκμηρίωσης στην αξιολόγηση και διαχείριση των δεδομένων. Εξετάζονται παραδοσιακά δομικά συστήματα: κατασκευαστικές μέθοδοι, ανάλυση, συμπεριφορά και παθογένεια, καθώς και τρόποι Δομητικής Αποκατάστασης και προστασίας τους. Εκπονούνται ασκήσεις και εργασίες με θέματα Δομητικής Αποκατάστασης και προστασίας ιστορικών κτηρίων και συνόλων.

Μηχανική Θραύσης


Συμβατικά κριτήρια αστοχίας των υλικών. Επίπεδη εντατική και παραμορφωσιακή κατάσταση. Οι τρείς τύποι παραμόρφωσης: Εφελκυστικός, συνεπίπεδος και αντιεπίπεδος διατμητικός. Η μελέτη της διάδοσης της ρωγμής βάσει της αρχής διατηρήσεως της ενέργειας. Ακαμψία θραύσεως (KIC), Κρίσιμος ρυθμός απελευθέρωσης ενέργειας (GIC), το ενεργό μήκος ρωγμής (ac), το κρίσιμο άνοιγμα του άκρου της ρωγμής (CTODC), ο δείκτης ψαθυρότητας (Q). Υπολογισμός μήκους περιοχής περί το άκρο της προκατασκευασμένης εγκοπής όπου πρόκειται να συμβεί αστοχία (Fracture Process Zone, FPZ). Χαρακτηρισμός της θραύσης του σκυροδέματος με βάση τις προσεγγίσεις (α) της φανταστικής ρωγμής (Fictitious crack approach) και (β) της ενεργού-ελαστικής ρωγμής (Effective-elastic crack approach). Η εξάρτηση της ενέργειας παραμόρφωσης από τα γεωμετρικά στοιχεία του δοκιμίου (Size effect law-Bazant).

Τεχνολογία Σύνθετων Δομικών Υλικών για Νέα και Υφιστάμενα Δομικά Έργα


Αναγνώριση βλαβών συμβατικών δομικών υλικών στις υφιστάμενες κατασκευές: ευπάθεια σε συνθήκες έκθεσης, τυχηματικής φόρτισης ή γήρανσης. Κατά την επέμβαση/ενίσχυση του έργου, τα νέα υλικά επιλέγονται βάσει επιτελεστικοτήτων (συμβατότητα, γεωμετρία, αντοχή, παραμορφωσιμότητα, ανθεκτικότητα). Στην πρώτη ενότητα αναπτύσσεται η συνεργασία παραδοσιακών κονιαμάτων με λίθους/πλίνθους/ξύλο και η συμβατότητά τους με συμπληρωματικό κονίαμα βάσης τσιμέντου. Ακολούθως αναπτύσσεται η τεχνολογία των σύνθετων τσιμεντοειδών κονιαμάτων (ΣΤΚ) με ίνες υψηλού όγκου ως οπλισμός μάζας. Αυτά προσανατολίζονται: α) ως στοχευμένες επεμβάσεις σε περιοχές έργου αυξημένης ευπάθειας, β) σε νέες κατασκευές χαμηλού βάρους, με οικολογικό χαρακτήρα (χρήση τεφρών) και πρωτότυπη αρχιτεκτονική. Στην τρίτη ενότητα παρουσιάζονται τα ινωπλισμένα πολυμερή (ΙΩΠ), οι προοπτικές εφαρμογής τους καθώς και οι ευπάθειές τους (σε ανερχόμενη υγρασία, θερμοκρασία, εξελισσόμενη διάβρωση χάλυβα). Στόχος αποτελεί η διατύπωση μεθοδολογίας: α) στην αποτίμηση της αποσάθρωσης των δομικών υλικών στην δομική κατάσταση του έργου και β) στην ένταξη των ΣΤΚ και ΙΩΠ στην αποκατάσταση/ενίσχυσή τους.

 

Ειδικά Θέματα Δομικών Υλικών


Εισαγωγή στα λοιπά, πλην Σκυροδέματος, συνήθη και προηγμένα Δομικά Υλικά. Αναλυτικότερα:

Δομική ύαλος: Ιδιότητες, είδη, χρήση. Ειδικοί υαλοπίνακες: Σύνθετοι, Θερμοενισχυμένοι, Ωπλισμένοι, Αυτοκαθαριζόμενοι, Μεταβαλλόμενης έντασης του φωτός. ΚΕΝΑΚ και θερμικές απώλειες. Υαλοπίνακες για θερμικά κέρδη. Υπολογισμός πάχους υαλοπινάκων.

Δομική ξυλεία: Φυσική: Κατάταξη και ταξινόμηση, ποιότητα (πρίση κατά τη χορδή ή κατά την ακτίνα, μέρη του κορμού, ξήρανση, αποθήκευση). Υγροσκοπικότητα, Πυκνότητα. Μηχανικές ιδιότητες. Ελαττώματα, Προσβολή από περιβαλλοντικούς και βιολογικούς παράγοντες, Μέτρα προστασίας. Τεχνητή: Είδη, πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Δάπεδα: Είδη, τρόποι τοποθέτησης.

Δομικά μέταλλα: Ιδιότητες. Σιδηρούχα: Χυτοσίδηρος και Χάλυβας. Περιεκτικότητα σε άνθρακα, μορφοποίηση εν θερμώ ή εν ψυχρώ. Δομικός χάλυβας, Χάλυβες οπλισμού. Οξείδωση και μέθοδοι προστασίας. Συμπεριφορά σε πυρκαγιά και παγετό με ανάκτηση ή μη των ιδιοτήτων. Μη σιδηρούχα: Αλουμίνιο, Χαλκός, Μόλυβδος, Ψευδάργυρος, Κασσίτερος, Νικέλιο.

Χρώματα – Βερνίκια – Κεραμικά – Προηγμένα Υλικά: Ορισμοί, Ιδιότητες, Μεθοδολογία εφαρμογής. Ποιοτικά χαρακτηριστικά. Συμβατικές και βιομηχανικές επικαλύψεις. Χρώματα νανοτεχνολογίας. Μεταϋλικά.